Konuşulanları dinlerken yol boyunca eşsiz güzelliklere dalıp Ormanya (Uzuntarla) Tabiat Parkı Doğal Yaşam Alanı’na geldiğimizin farkına bile varamadım. İçeriye girerken müthiş bir duygu kapladı her yanımı. O muhteşem ağaçların göğe uzanan sarmal sarmal dalları, güneşin o dallar ve yapraklar arasından sızan ışık hüzmeleri, kuş sesleri, su sesleri ve doğanın tılsımlı, ormanın o büyülü sesi... Mis gibi tertemiz bir hava. Yeşilin bütün tonları ve sayısız bitki ile hayvan çeşitliliği...
Bu güzelim, canım orman; sanırım bu dünyada beni benden alan ya da beni kendime getiren, cezbeden, hiçbir şeyle değişmek istemeyeceğim, adını koyamadığım yegâne güzellik.
Ormanya; dünyanın en büyük 3., Avrupa'nın ise 1. büyük doğal yaşam alanıymış. Oldukça şaşırdım doğrusu. İki bin dönümlük bir alana kurulmuş olmasına rağmen oldukça kalabalıktı; öyle ki Hobbit evlerinde fotoğraf çekilmek için sıra bile gelmedi, düşünün yani. Benim oğlan da iki metre boyuyla tam da bu sırada esprisini patlattı yine: "Amaaan, benim için bütün evler Hobbit zaten!" demez mi? ????
İçerisinde çocuk hayvanat bahçesi, mesire alanları, kamp alanları, kütüphane, orman köyü, doğa okulu, doğa etkinlikleri, vahşi yaşam alanı ile binlerce bitki çeşitliliği ve binlerce hayvan türüne ev sahipliği yapıyor. Doğal yaşam alanında oldukça modern tesislerin bulunduğu; çok yönlü, büyük, güzel ve muhteşem bir gezinti alanı.
MAŞUKİYE (Cam Teras) SAPANCA GÖLÜ
Bizim yeşilimiz görülmeye değer gerçekten. Bunca yeşilliğin ve şelalelerin arasında bir de yemek molası vermeyelim mi? Yemek için Maşukiye'ye doğru yol alırken, adının ilginçliğinden bahsettik. Hikaye işte, Aşuk ve Maşuk birbirlerini çok seven iki sevgili imiş. Aşuk’un gözü Maşuktan başka hiç kimseyi görmez. Baktığı her yerde onu, duyduğu her seste onu yaşarmış. Öyle aşıkmış ki, yemeden içmeden kesilmiş. Fakat standart işte, aileleri bu aşka izin vermeyip karşı çıkmış. Deli gönül aileyi dinler mi? Ne kadar karşı çıkılsa da, aşıklar gizli gizli buluşur, birbirlerine sevgilerini fısıldarlarmış. Bu sevgi o kadar büyük o kadar yüceymiş ki, buluştukları yerlerde şelaleler bile şahitlik yapar, alkış tutarlarmış aşklarına. Biz olmayı başarabilen nadir sevgililerin hikayesiymiş onların ki...
Kartepeden gelen kar suları besliyor Maşukiye nehrini. Gerçekten de nehir kenarında yeşil ve mavinin bütün tonlarının bulunduğu bir şelale üzerine kurulmuş, açık hava bir Restoran da unutulmayacak bir anbiansta yedik yemeğimizi... Ardından Maşukiye Ayrı Gezegen Cam Terastan Sapanca manzarasını izlemek için çıktık yola. Son zamanlarda turizmde oldukça revaçta cam teraslar. Yerden yüksekliği 185 m. Yürümekte biraz zorlansam da Sapanca Gölünü ve dağları aynı anda görmek, tıpkı bir yağlı boya tablo gibi muazzam bir görsel şölen sundu bize. Sırada eğlence merkezi var ama o kadar yorulmuşukki, burada kendimizde pek enerji bulamadık dersem yalan olmaz. Fiyatlarda oldukça yüksek doğrusu. Son durağımız Sapanca Gölüydü. Vardığmızda yağmur hızını biraz arttırsa da, alışveriş ve hediyelik eşya stantlarını gezmekten alıkoyamadı bizleri. Burada hâlâ faytonların oluşu dikkatimi çekti. Sapanca Göl kenarında çayımızı içip, manzarayı izleyip, yağmurla geldiğimiz Kocaeli'nden İYİKİLERİ cebimize koyup yağmurla dönmek için otobüsümüzde yerimizi aldık
