İran’ın ABD ve İsrail tarafından saldırıya uğramasına sevinen insanları anlamak biraz kafa yormayı gerektiriyor. Bu durumun hangi sonuçlar doğuracağını sanırım pek çok kişiden daha iyi onlar biliyor. Her şeyi biliyorlar ama kendi kafalarındaki dünyayı yaşayıp yaşatabilmenin gayreti içerisindeler.
Bir Şii mevzuu almış başını gidiyor. Şiiliği tehlike olarak görenler, bu saldırılara seviniyor. Sevinmek ne kelime adamlar adata bayram ediyor. İnsanlığı derinden yaralayan bu hadsizliği onlar da Netanyahu gibi alkışlıyor.
Yahudi zihniyetini ayni din çerçevesinde ki farklılıklara tercih etmek İslamiyet’le bağdaştırıla bilinir mi? Bu tefrika değil de nedir acaba? Bana göre tefrika olup düpedüz fitne ateşini körüklemektir. Asırlardır Müslümanların çektiği çilenin bu tür tefrikalardan kaynaklandığını henüz anlamamış olmak imkânsız. Hele hele ilim sahibi olup da bu denli ortalığı bulandırmaya çalışanların bunu bilmemesi mantık dışı. Onlar çok şeyler biliyor ve bilmeyen insanlardan faydalanarak sultanlık taslıyorlar.
İnsanımızın bu zaafı onlara çok şeyler kazandırdı. Düşünceyi, aklı, Kuranı, vicdanı, ahlakı, birliği ve kardeşliği unutturdu. Vatan, millet bayrak duygularını unutturdu. Unutturulan her değer bizden çok şeyler alıp götürdü. Kimin dost kimin düşman olduğunu anlayamaz duruma düşürüldük. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu seçemez olduk.
Her şeyin bir plan dahilinde hayata geçirildiğini söylemek gerekir. Kitleleri sürüklemek öyle kolay bir şey değil. Öncelikle aklın devre dışı bırakılması gerekir. Onu bir kişiye emanet eden pek çok insan, bütün sorumluluklarından kurtulduğunu sanıyor. Bu aşamadan sonra ne düşünmenin, ne mantığın ne de ilmin bir değeri kalmıyor. İşte tamda istenilen bu. Gassal önünde ki ölü gibi şeyhin her dediğine amenna diyebilen kitleyi oluşturabilmek…
Başardılar mı? Evet başardılar. Artık okyanus ötesinden gelen Hristiyanlar alkışlanıp yanı başımızdaki Müslümanlar en büyük düşman ilan edilebiliyor. Onlara göre en büyük tehlike olan İran ortadan kalkmalı. Devlet özelliği elinden alınmalı. Tabi bu planın sadece bir parçası. Asıl hedef Türk Milleti’nin birlik ve beraberliği. Bugün Hristiyanlığı Şiiliğe tercih edenlerin, yarın cennet vatanımda kendileri gibi düşünüp, kendileri gibi yaşamayan insanımızı şeytanlaştırmayacağını kim söyleyebilir ki?
Bu zor işe alenen soyunamayanlar, bunu komşu devletlerin bir bir tarih sahnesinden silinmesi ile başarabileceklerine inanıyor. Irak artık yok, Libya ve Suriye de yok. Yani bunlar parçalanmış güçsüz devletler. İran’a duyulan öfke ise Ortadoğu’da kalkan rolü üstlenmesinin bir tezahürü. İran dik durdukça Yahudi sevicileri kuduruyor. Şia da Şia diyor. Keşke İran’a duydukları öfkenin binde birini topraklarını ABD’ye açan Ürdün’e, Birleşik Arap Emirliklerine ve Suudi Arabistan’a da duyabilseler.
Duymazlar efendim çünkü hesap başka hesap. Dört bir yanı kuşatılmış bir ülke hayal ediyorlar. İran’ı Şiilikle tekfir edip tefe koyanların Siyonistleri alkışlaması başka şekilde yorumlanamaz.
Çok şey biliyor ama anlamıyorlar. Anlamadıkları bir şey daha var o da milletimizin her zamankinden daha fazla bir ve bütün olduğu. Sıkı sıkıya Cumhuriyet değerlerine bağlı olduğu. Öylesi müthiş değerler ki bunlar Alevi, Sünni, Şii, Mecusi, Putperest, Maliki, Şafi, Laz, Kürt, Ermeni, Yahudi demeden sınırları içerisinde hayat süren her bireye eşit mesafede yaklaşan... Öylesine muhteşem değerler ki bunlar bataklığa saplanmayı da gökyüzüne yükselmeyi de bireyin tercihine sunan. Kişiyi, anlayıp özümsediği ölçüde toplum nazarında değerli kılan.